Παρουσίαση του βιβλίου «Ο Λόγος στο Δρόμο» από το Aegina Portal

«Ο Λόγος στο Δρόμο». Η 10η ποιητική συλλογή του Σπύρου Π.Ραδίτσα.

«Καθ’όδόν» βρίσκεται το τελευταίο έργο του πολυγραφότατου και λογοτεχνικά υπερπαραγωγικού ποιητή Σπύρου Π.Ραδίτσα. Όχι, δεν βρίσκεται σε στάδιο προετοιμασίας, απλά ο Πειραιώτης γητευτής των κυμάτων και του στίχου, αποφάσισε να μεταφέρει την ουσία του Λόγου του σε μια πιο ακατέργαστη και «λαϊκή» πλατφόρμα: στον Δρόμο λοιπόν, εκεί όπου το καθημερινό, το οικείο, το γνώριμο βρίσκει τη φωνή του. Αλλά ταυτόχρονα, συμπορεύεται με το εφήμερο, το βιαστικό, το στιγμιαίο.

Αυτό που ξεχωρίζει στη συλλογή αυτή, είναι η ποιητική δυναμική των έργων της: τόσο ισχυρή που αυτά δεν θα μπορούσαν να ενταχτούν σε κάποια άλλη, προγενέστερη συλλογή του δημιουργού. Δεν έχουν ως σκοπό να κοινωνήσουν την αισθητική του ρυθμού, όπως άλλες δουλειές του, αλλά την αίσθηση της μοναδικότητας απέναντι στις αχανείς και απρόσωπες ανθρώπινες μάζες. Αυτή τη μοναδικότητα που συνήθως ο ποιητής συλλαμβάνει και μπορεί να χωρέσει σε μια αράδα. Η αράδα αυτή εδώ γίνεται στίχος μόνος και ακέραιος, γιατί φέρει αρκετό ποιητικό βάρος ώστε να μπορεί να στέκεται αυτούσιος. Στην ουσία περαιτέρω στίχοι θα ήταν περιττοί και δεν θα προσέδιδαν τίποτα παραπάνω σε κανένα επίπεδο.

«Στους μεγάλους δρόμους, ας ήτανε να ζω». Αυτόν τον στίχο από το γνωστό τραγούδι, μας ήρθε στο μυαλό, μελετώντας το έργο.

Δεν είναι ποίηση της αφαίρεσης, δεν υπάρχει κάτι άλλο που εννοείται, δεν γίνονται εκπτώσεις· για να χρησιμοποιήσουμε γνωστές λέξεις, ο Σπύρος Π.Ραδίτσας περισσότερο λακωνικός είναι παρά σύντομος. Αλλά και λακωνικός δεν προσπαθεί να είναι. Απλώς δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο για να δώσει αυτό το αποτέλεσμα.

Μικρά και μεστά ποιήματα, γραμμένα με σθένος και αλήθεια, καθαρότητα και ρεαλισμό. Σαν αυτόνομα κείμενα πλημμυρισμένα από συναισθήματα, που αναδεικνύουν τη ζοφερή πραγματικότητα, τις αγωνίες, τους φόβους, τις ανασφάλειες. Αποσύνθεση καθημερινή και ελπίδα που πάντα θα ξαναγεννιέται. Αβεβαιότητα που φωλιάζει στις ψυχές, μαζί με την φλόγα της ελπίδας. Η εικόνα μας στο τώρα μα και μια μικρή χαραμάδα φωτός για το μέλλον. Ανάσες αισιοδοξίας μέσα από το σκοτάδι των ημερών μας.

Ο Λόγος στον Δρόμο. Έχοντας διανύσει πολλά χιλιόμετρα και έτοιμος να καλύψει άλλα τόσα.
Α.Κ.

Advertisements

Παρουσίαση του βιβλίου «Ο Λόγος στο Δρόμο» από το Aegina Light

«Καθ’όδόν» βρίσκεται το τελευταίο έργο του πολυγραφότατου και λογοτεχνικά υπερπαραγωγικού ποιητή Σπύρου Π.Ραδίτσα. Όχι, δεν βρίσκεται σε στάδιο προετοιμασίας, απλά ο Πειραιώτης γητευτής των κυμάτων και του στίχου, αποφάσισε να μεταφέρει την ουσία του Λόγου του σε μια πιο ακατέργαστη και «λαϊκή» πλατφόρμα: στον Δρόμο λοιπόν, εκεί όπου το καθημερινό, το οικείο, το γνώριμο βρίσκει τη φωνή του. Αλλά ταυτόχρονα, συμπορεύεται με το εφήμερο, το βιαστικό, το στιγμιαίο.

Αυτό που ξεχωρίζει στη συλλογή αυτή, είναι η ποιητική δυναμική των έργων της: τόσο ισχυρή που αυτά δεν θα μπορούσαν να ενταχτούν σε κάποια άλλη, προγενέστερη συλλογή του δημιουργού. Δεν έχουν ως σκοπό να κοινωνήσουν την αισθητική του ρυθμού, όπως άλλες δουλειές του, αλλά την αίσθηση της μοναδικότητας απέναντι στις αχανείς και απρόσωπες ανθρώπινες μάζες. Αυτή τη μοναδικότητα που συνήθως ο ποιητής συλλαμβάνει και μπορεί να χωρέσει σε μια αράδα. Η αράδα αυτή εδώ γίνεται στίχος μόνος και ακέραιος, γιατί φέρει αρκετό ποιητικό βάρος ώστε να μπορεί να στέκεται αυτούσιος. Στην ουσία περαιτέρω στίχοι θα ήταν περιττοί και δεν θα προσέδιδαν τίποτα παραπάνω σε κανένα επίπεδο.

«Στους μεγάλους δρόμους, ας ήτανε να ζω». Αυτόν τον στίχο από το γνωστό τραγούδι, μας ήρθε στο μυαλό, μελετώντας το έργο.

Δεν είναι ποίηση της αφαίρεσης, δεν υπάρχει κάτι άλλο που εννοείται, δεν γίνονται εκπτώσεις· για να χρησιμοποιήσουμε γνωστές λέξεις, ο Σπύρος Π.Ραδίτσας περισσότερο λακωνικός είναι παρά σύντομος. Αλλά και λακωνικός δεν προσπαθεί να είναι. Απλώς δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο για να δώσει αυτό το αποτέλεσμα.

Μικρά και μεστά ποιήματα, γραμμένα με σθένος και αλήθεια, καθαρότητα και ρεαλισμό. Σαν αυτόνομα κείμενα πλημμυρισμένα από συναισθήματα, που αναδεικνύουν τη ζοφερή πραγματικότητα, τις αγωνίες, τους φόβους, τις ανασφάλειες. Αποσύνθεση καθημερινή και ελπίδα που πάντα θα ξαναγεννιέται. Αβεβαιότητα που φωλιάζει στις ψυχές, μαζί με την φλόγα της ελπίδας. Η εικόνα μας στο τώρα μα και μια μικρή χαραμάδα φωτός για το μέλλον. Ανάσες αισιοδοξίας μέσα από το σκοτάδι των ημερών μας.

Ο Λόγος στον Δρόμο. Έχοντας διανύσει πολλά χιλιόμετρα και έτοιμος να καλύψει άλλα τόσα.

Α.Κ.

Παρουσίαση του νέου βιβλίου του Σπύρου Π.Ραδίτσα «Ο Λόγος στο Δρόμο» από τη Φωνή των Πειραιωτών.

«Ο ΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ» ΝΕΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΡΑΔΙΤΣΑ

ΡΑΔΙΤΣΑΣ

ΡΑΔΙΤΣΑΣ ΣΦωτεινό μυαλό ο φίλος μας Ποιητής και Γητευτής των θαλασσών Σπύρος Ραδίτσας. Ο Σπύρος είναι ένας ολοκληρωμένος Πειραιώτης, που αγάπησε τη ζωή, τον έρωτα, τη χαρά, την ελπίδα και μίσησε τη μιζέρια, τη θλίψη, την αδράνεια, την αδικία, την αδιαφορία και την πνευματική νέκρωση.

Από μικρός στη θάλασσα, την οποία για πολλά χρόνια υπηρετούσε και σεργιάνιζε με επιτυχία ως πλοίαρχος, με το μυαλό του παράλληλα να τρέχει, να γεννά γόνιμες ιδέες, που τις έκανε ποιήματα όμορφα, μεστά, γεμάτα ουσία και λυρισμό.

Οι ποιητικές συλλογές του Σπύρου έφτασαν αισίως, με το τελευταίο του βιβλίο «Ο Λόγος στο Δρόμο», τις 10 και είναι όλες τους εξαιρετικές και πραγματικά πολύ αξιόλογες.

Είναι γεγονός πως περιμέναμε με λαχτάρα, τη νέα ποιητική απεικόνιση του Σπύρου, γιατί ξέραμε ότι θάναι και αυτή μια ακόμα καλή αποτύπωση των συναισθημάτων του και δεν πέσαμε έξω.

Τα λόγια στο δρόμο, αυτά δηλαδή που λέμε κάθε στιγμή, σε κάθε ευκαιρία, είναι αυτά που μας συγκινούν, δεν έχει σημασία αν είναι αλήθεια ή ψέματα, της στιγμής ή αν έχουν διάρκεια, είναι λόγια που μας αγγίζουν, που μετρούν τους παλμούς μας και αυτό κάνει ο Σπύρος, δίνει μια καλή αναφορά, με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, στις στιγμές αυτές, που διαρκούν λίγο αλλά μένουν μέσα μας για χρόνια ή και για πάντα.

Η συλλογή ξεκινά με το ποίημα «Αντί προλόγου» που είναι χαρακτηριστικό για το όμορφο περιεχόμενο του βιβλίου.

«Θα μπορούσα από ευκολία / ν’ ακολουθήσω τις λεωφόρους / των αδιάφορων βλεμμάτων. / διάλεξα όμως τους μικρούς δρόμους / με τις ιδιαίτερες παραξενιές τους».

Τι περιμένεις να δεις, τι να ακούσεις και ποιόν να συναντήσεις στην μεγάλη και απρόσωπη λεωφόρο, που όλα τρέχουν γρήγορα και αδιάφορα; Μόνο στα μικρά σοκάκια, στους δρόμους της γειτονιάς θα ανταμώσεις το φίλο, το γνωστό, το γείτονα, να του πεις τον απλό λόγο του δρόμου, να τον καλημερίσεις, να του ευχηθείς, να του σφίξεις το χέρι ή να τον καλέσεις για ένα κέρασμα.

Μα ολοκληρωμένη ποιητική συλλογή ζωής και απόσταγμα εμπειρίας πολλών χρόνων η νέα συλλογή του Σπύρου που, σε άλλο του ποίημα με τον τίτλο «Άδικο», αναφέρει:

Ευχόμαστε στον Σπύρο Ραδίτσα, τον Ποιητή, τον Λόγιο, τον Καπενάνιο, τον Φίλο, η νέα αυτή καλή προσπάθειά του με το βιβλίο: «Ο Λόγος στο Δρόμο», να έχει μια εξίσου λαμπρή πορεία, όπως οι προηγούμενες και να γίνει ένα ακόμα σκαλί προς τα πάνω της λαμπρής ποιητικής του καριέρας.

«Στις Μπόρες με στυλ». Παρουσίαση του βιβλίου στο Aegina Portal.

«Στις Μπόρες με στυλ». Ο Σπύρος Ραδίτσας για την πρόσφατη ποιητική του συλλογή.

Είναι το ένατο βιβλίο που εκδίδει ο Σπύρος Ραδίτσας και γι’ αυτό μια μικρή ευκαιρία να μιλήσει, στο ραδιόφωνο του Aegina Portal για την ποίησή του και την πιο πρόσφατη ποιητική συλλογή του, ένα χαϊκού με τίτλο «Στις Μπόρες με στυλ», που μπορεί να το βρει κανείς στο βιβλιοπωλείο «Λυχνάρι».

Αν και τα χαϊκού είναι γνωστά στη Δύση ως ποιητική φόρμα ήδη από τον 19ο αιώνα, παρατηρούμε κριτικά πως το ενδιαφέρον των Ελλήνων ποιητών γι’ αυτό το φρέσκο για εμάς είδος της Ιαπωνικής ποίησης ήταν σχεδόν ανύπαρκτο, παρά τις λίγες προσπάθειες σημαντικών δημιουργών να το αξιοποιήσουν. Και είναι ενδιαφέρουσα αυτή η άρνησή τους, μιας και η λαϊκή παράδοση είναι πολύ πλούσια σε φόρμες επιγραμματικής στιχουργίας (λιανοτράγουδα, μαντινάδες κλπ) που αξιοποιήθηκε σημαντικά από τους ποιητές μας, αν και αυτό έγινε κυρίως σε επίπεδο γλώσσας και ενσωματωμένης μορφής σε άλλες φόρμες.

Ο δισταγμός τους για την υιοθέτηση της επιγραμματικής αυτής ποίησης συνδέεται ίσως, με την ξενική καταγωγή του είδους. Ωστόσο, με τον καιρό – και στο πλαίσιο ενός πολυεθνικού περιβάλλοντος και μίας παγκόσμιας κοινότητας – η εθνική «εμμονή» στην ποίηση εγκαταλείφθηκε.

Ο ποιητής και λογοτέχνης Σπύρος Π.Ραδίτσας, γνωστός για το πλούσιο αλλά και συστηματικά εξελίξιμο έργο του, προβαίνει σε άλλη μια εκδοτική έκπληξη. Δεν επαναπαύεται στο είδος που τον έχει καταξιώσει και του έχει χαρίσει μεταξύ άλλων και το Βραβείο της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, αλλά προχωρά σε μια θα λέγαμε αντι-εμπορική  μίνι κυκλοφορία που όμως είναι ουσιαστικότερη από πολλές άλλες ταυτόχρονες εκδόσεις με τριψήφιο αριθμό σελίδων. Στην συλλογή «Στις Μπόρες με Στυλ», ο δημιουργός συλλέγει μια ανθολογία από χαϊκού και τα μορφοποιεί με το δικό του, ξεχωριστό ύφος. Πιο κοντά στον καθημερινό λόγο και την κοινωνία από ποτέ, τα έργα του διαθέτουν ένα ιδιόμορφο δέσιμο μορφής και περιεχομένου, αισθητικού και ιδεολογικού μοτίβου, καθιστώντας τη συγκεκριμένη συλλογή κατάλληλη για να συνδεθεί με κάθε μήνυμα και συναίσθημα (πάσης φύσεως άμυνες, εσωτερικές ανασκαφές, έρωτας, κοινωνική αναζήτηση). Η λιτότητα της φόρμας και η αυστηρότητα της δομής τους, αποτελούν αφορμή γλωσσικού πειραματισμού και συχνά και μορφικής εξέλιξης.

Κάθε ποίημα αποτελεί μία εκφραστική ευρηματικότητα με μία ερμηνευτική ιδιότητα που επιτείνουν το συναισθηματισμό του χαϊκού. Η συλλογή ακολουθεί δημιουργικά την εξελικτική πορεία του ελληνικού χαϊκού ενισχύοντας το περιεχόμενο και εμπλουτίζοντάς το με κοινωνικές παραστάσεις, σκέψεις και υπαρξιακές προσεγγίσεις για την άρνηση, τον έρωτα, το χρόνο, τη μνήμη και την ηλικία ή την ποίηση και τη ζωή.

Τα χαϊκού του Σ.Π.Ραδίτσα αντικατοπτρίζουν το πλήθος των στιγμών και των σκέψεων που αιχμαλώτισαν τα στιχουργήματα. Διάσπαρτες υπαρξιακές αναζητήσεις συναντούν ερωτικές συνθέσεις και κοινωνική κριτική και διασταυρώνονται με φιλοσοφικές αποτυπώσεις.

Ένα χαμόγελο, άλλοτε πόνου, άλλες φορές πικρίας, σχηματίζεται στα χείλη του αναγνώστη. Αλλά αυτό που μένει πίσω, μετά το πέρας της ανάγνωσης, είναι και το καθ’αυτό ζητούμενο: το πώς να παραμένεις ατσαλάκωτος και σένιος σε κάθε μορφής μπόρες.